İTÜ Gönüllülük Kulübü ile Röportaj

Üniversitedeyken sosyal sorumluluk projelerinde ve kulüp çalışmalarında yer alıyordum. Bu nedenle 2014 yılında blogumda da sosyal sorumluluk kategorisi ni birçok projenin daha çok insana ulaşmasını sağlamak, destek verdiğim projeleri paylaşmak amacıyla oluşturdum. Bu ay, bu kategoride sizlere Benimle Oynar mısın? adlı sosyal sorumluluk projesinden bahsetmiştim. Sosyal medyada dikkatimi çeken bu proje sonrası İstanbul Teknik Üniversitesi Gönüllülük Kulübü’nün diğer çalışmalarını da inceledim. Çocuklar, engelliler, hayvanlar ve çevre üzerine çeşitli projeler gerçekleştiriyorlar. Kulübün amacı, hiçbir siyasi amaç ve maddi çıkar gütmeksizin, üniversite öğrencilerinin gönüllü katılım esasına dayalı olarak “sivil toplum” bilincini yaygınlaştırmak ve öğrencileri mevcut sivil toplum örgütleri ve faaliyetleri hakkında bilgilendirmek.

Blogger arkadaşım  Nilüfer Koçyiğit ile projeleri hakkında konuşurken neden röportaj yapmayalım dedik. Birlikte merak ettiklerimizi sorduk. İTÜ Gönüllülük Kulübü başkanı Doğancan Çapık ile iletişime geçtik. Röportaj sorularımızı hazırladık ve güzel bir havada, pazar günü İTÜ Ayazağa Kampüsü’nde Doğancan Çapık ve Osman Bora Soydaş ile buluştuk.

cropped-1292107_832308523498457_1743033047285276822_o

  • Kendinizden kısaca bahseder misiniz? Okurken kulübe nasıl dahil oldunuz? Ne kadar zamandır bu ekibin içerisindesiniz?

 Doğancan Çapık: İTÜ Elektronik Mühendisliği Bölümü son sınıf öğrencisiyim. Erasmus’tan döndüğümde bir arkadaşım köy okuluna gideceğiz bizimle gelmek ister misin? diye sorunca Umut Okulu sosyal sorumluluk projesine katıldım. Köy okuluna gittikten sonra benim daha çok şey yapmam lazım diye düşündüm ve gönüllü olarak kulüpte yer almaya başladım. 3 yıldır da bu kulüpteyim. Birçok projede aktif olarak yer aldım. Aralık 2015 tarihinden beri başkanlığı yürütüyorum.

Osman Bora Soydaş: İTÜ İnşaat Mühendisliği Bölümü son sınıf öğrencisiyim. 3 yıldır İTÜ Gönüllülük Kulübü bünyesinde Nar Harekatı sosyal sorumluluk projesinde çalıştım. 1 yıl da bu projenin koordinatörü olarak yer aldım.

  • İTÜ Gönüllülük Kulübü aktif olarak hangi projeleri gerçekleştiriyor? Projeleri gerçekleştirirken maddi imkanı nasıl sağlıyorsunuz?

Doğancan Çapık: İTÜ Gönüllülük Kulübünün aktif olarak 8 projesi bulunuyor. Bunlar:

1.Bir Başka Yol: www.facebook.com/ITUBirBaskaYol
2.Umut Okulu: www.facebook.com/umutokulu
3.Yaşayan Kütüphane İTÜ: www.facebook.com/yasayankutuphaneitu
4.Engeller Durdurmasın: www.facebook.com/EngellerDurdurmasin
5.Hayata Bir Adım: www.facebook.com/HayataBirAdim
6.Nar Harekatı: www.facebook.com/narharekati
7.Benimle Oynar Mısın: www.facebook.com/itugkbom
8.Ver Bi’ Pati: www.facebook.com/VerBiPati

Yakın zamanda yeni bir projeye daha başlayacağız. 9. projemiz olacak. Adı: Bir Tatlı Huzur Projesi. Huzur evlerinde yaşayan insanların hayat şartlarının iyileştirilmesi ile ilgili düzenli olarak etkinlikler düzenleyeceğiz.

Projelerimiz için kaynak sorunumuz var. Para yerine ihtiyacımız olan malzemelerin bağışlanmasını istiyoruz. Bunu sponsorlardan değil, bağış veya hibe şeklinde kabul ediyoruz.  Sponsorluğun tam olarak gönüllülük bilincini yaymadığına inanıyoruz. Üniversite içinde kermesler düzenliyoruz. Kermesler, projelere katkı sağlıyor. İTÜ’nün vakıf ve dernekleri yardımcı oluyor.  Sosyal medya hesaplarımız aracılığıyla kampanyalarımızı duyuruyoruz. Yardımları daha çok sosyal medya üzerinden alıyoruz. Örneğin, yakın zamanda kurumsal bir firmadan 10 koli oyuncak geldi. Projelerle ilgili destek verilmek istenirse her bir projenin ayrı bir Facebook sayfası var. Oradan bizimle iletişime geçebilirler. Örneğin, Ver Bi’ Pati projesinde mama desteği verilirse mutlu oluruz.

  • Projeleri yaparken genel olarak karşılaştığınız zorluklar nelerdir?

Doğancan Çapık: Bir ay önce kulüpte bir tanışma toplantımız vardı. Yaptığım sunumda gönüllülük kulübünde olmayan 3 şeyden bahsetmiştim. 1. Hiyerarşi yok.  2. Zorunluluk yok.  3. Üslup çok önemli.  Üslupla ilgili ufak sorunlarımız olabiliyor ancak bu sorunu kendi aramızda halledebiliyoruz. Oy çokluğu değil, oy birliği ile karar veriyoruz.  Bir kişi eğer karşı çıkıyorsa onu ikna etmeden o kararı almıyoruz.  Herkesin içine sindiği zaman bir şeyler yapmaya çalışıyoruz. Proje bazında ise, Benimle Oynar mısın? projesine istekli yaklaşmayan hastaneler vardı. Örneğin, burada çocuklar çok hasta, böyle bir şeye ihtiyaç yok. diye bir tutumla da karşılaşabiliyoruz.

Osman Bora Soydaş: İlk gün, ilk an iletişim çok önemli. Gönüllülük kulübünde iletişim problemi yaşanmaması için özen gösterilmesi gerekli.

  • Benimle Oynar mısın? projesinde hastane ve klinik seçimi nasıl gerçekleştiriyorsunuz, nasıl izin alıyorsunuz?

Doğancan Çapık: Benimle Oynar mısın Projesi, hastalıklarından dolayı hastanede uzun süre kalmak zorunda olan çocukları mutlu etmek amacı ile oluşturduğumuz bir projedir.12970954_1022638304450880_5831905420969466599_o

Her toplantımızda hastaneler ile görüşmek isteyenler belirleniyor, sonra o hastanelerde başhemşireler ile görüşmeler gerçekleştiriliyor, başhekimden, baş hemşireden onaylar alınıyor. Örneğin Numune Hastanesinde bir oyun alanı yapma fikri görüşmeler sırasında oluştu. En son Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Nefroloji Kliniği’nde İllüstratör arkadaşımız Gamze Yalçın ve gönüllülerimiz ile birlikte duvarlara resimler çizdik, bir kitaplık, rengarenk masa ve sandalyeler ile perdeler hediye ettik.

Haftalık ziyaret ettiğimiz yerler: Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi ve Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi.

  • Benimle Oynar mısın? Projesi kapsamında gittiğiniz hastanede bir gününüz nasıl geçti?

Doğancan Çapık: Proje kapsamında Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne gittiğimde çok güzel bir gün geçirdim. Çocuklarla iletişim kurmayı, vakit geçirmeyi seviyorum. Hastanede oyunlar oynarken çocukların hastalıklarını unuttuğunu gözlemliyoruz.

  • Bu projede veya çocuklarla ilgili düzenlediğiniz diğer projelerinizde çocuklarla iletişim kurarken dikkat ettiğiniz durumlar var mı? Proje için iletişim kurma ile ilgili bir eğitim aldınız mı?

Doğancan Çapık: Psikologlarla görüşmeler düzenliyoruz. Düzenli seminerler yapıyoruz. Nar Harekatı projesinde çalışan gönüllülerimizde bu konuda oldukça hassas.

Osman Bora Soydaş: Bu sene direkt bize düzenli periyotlarla 2 ya da 3 haftada bir gelen ve destek olan psikologumuz var.  Koruyucu aile dernekleriyle de iletişim halindeyiz. Nar Harekatı projesinde örneğin çocukların ailesi ile ilgili problemleri oluyor. O konulara girmemeye özen göstererek, bir çocukla sağlıklı nasıl iletişim kurabileceğimize dair psikologdan destek alıyoruz.

  • Diğer üniversitelerle işbirliğinizin olduğunu okumuştum. Hangi üniversitelerle etkinlikler düzenlediniz?

Doğancan Çapık: Nar Harekatı projesinde işbirliği içerisinde olduğumuz üniversite var. Bununla birlikte diğer üniversitelerden de birçok gönüllümüz var. İnternet sitemizden başvuru formları aracılığıyla çok fazla kayıt geliyor. Örneğin, bir gönüllümüz Isparta’dan başvuruda bulununca oldukça şaşırmıştık.

Osman Bora Soydaş: Haliç Üniversitesi’nde Nar Harekatı kuruldu. 30 Nisan’da iki üniversitenin birlikte yapacağı büyük bir etkinlik olacak.  

  • Projeleri yaparken unutamadığınız bir anınız var mı?

Doğancan Çapık: Umut Okulu projesinde bir köy okulundayken engelli bir çocuk vardı. Diğer çocuklar tarafından da içlerine alınmamıştı. Bu nedenle ilk gittiğimizde içine kapanık bir çocuktu. İki gün boyunca onunla iletişim kurmamız sonucunda bizimle konuşmaya, iletişim haline geçmeye başladı. Herkes çok şaşırmıştı. Bu, unutamadığımız, çok güzel bir anıydı.

Osman Bora Soydaş: Nar Harekatı projesinde düzenlediğimiz etkinlikler oluyor. Etkinlik belirlenmesi aşamasında yurdun müdüründen çocukların beklentilerine yönelik bir fikir istedik. Müdür bize çocukların, Mc Donald’s a gitmek istediğini söyledi. Bu cevaba ilk başta şaşırarak daha faydalı bir şey yapalım istedik ama çocukların çok istediğini öğrenince götürmeye karar verdik. Çocuklar gerçekten çok sevinmişti. Ardından o çocukları bir oyuncak atölyesine etkinliğine götürmüştük. O etkinlikte çocuklardan biri, atölye sorumlusuna biz buradan önce Mc Donald’s a gittik. İnşallah sen de çok zengin olursun sen de gidersin. Demesi unutamadığım bir anı. Hiç yapmak istemediğiniz bir şey aslında çocukların dünyasında çok büyük bir şey olabiliyor.

  • Sosyal sorumluluk projeleri yapmak isteyen öğrencilere tavsiyeleriniz neler?

Osman Bora Soydaş: Yardımcı olmak, fikir alış verişinde bulunmak için buraya bekleriz. 🙂 Sosyal sorumluluk projeleri yapacak arkadaşlar gönüllüğünün ne olduğunu çok iyi kavramalı. Bu projeleri yaparken aslında insan ilişkilerinde büyük tecrübeler ediniyoruz.  Sadece başkaları için değil, aslında kendimiz için de birçok şey öğreniyoruz. Bunun bilincine sahip olunması gerekir. İTÜ Gönüllülük Kulübünü hayatımdan çıkarttığımda geriye ne kalıyor? Diye düşündüğümde üniversite hayatımın gerçekten boş geçecekmiş.

Doğancan Çapık: Bu iş gerçekten gönül işi. Sabırlı olunmasını ve pes edilmemesini öneririm. Soruları olan, danışmak isteyenlere sosyal medya üzerinden yardımcı olabiliriz. Bununla birlikte il dışında okuyan üniversiteli arkadaşları hem biz ziyaret edebiliriz, hem de onlar bize gelebilir. Herkesi bekleriz. 🙂

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s